Hoşgeldin / Serhan Özdemir

Çok uzaklardan, gökkuşağının ötesinden, cennet bahçelerinden geldin.

“Uğurlar olsun yavrum”  diyerek gönderen, saçlarını, yüzünü okşarken uzun uzun sohbet ettiğiniz, ama sana hiç hüzünlerinden söz etmeyen, hiç söylemediği ninnileri sana söyleyen kişinin  Yavrusunun  kucağındasın.
Elhamdülillahh.

Sonsuz dualarla, aşılmaz korkularla geldin.
Ama
Hoşgeldin…
Daha sen gelmeden aynı ninnilerini duyduğun, şarkılarını dinlediğin, sanki görüyormuşsun gibi seni parklarda gezdiren, çiçekleri, kuşları, yeşili, maviyi anlatan, kıyafetlerini sanki kirletmişsin gibi defalarca yıkayıp katlayan, en yüce özlemlerle seni bekleyen “Anne’ nin” kucağındasın.

Korkma,
Derin derin kokunu içine çekmesinden, hiç duyamadığı ninnilerin sahibinin kokusunu getirdin ona. Can’ından Can oldun ona.

Ürkme,
Tenindeki yaşlardan, hüznün ıslaklığı değil o, hiç olamadığı kucakta olduğun için, tenine dokunabilmenin mutluluğu, binlerce duasının kabul görüşleri.  Arş-ı Alâya sunulan Şükür gözyaşları onlar.

Hoşgeldin…
En güvenilir yerdesin.
Sımsıkı tuttuğun parmaklar
Buğulu gözlerinle baktığın gözler onun.
Dağları düz edecek güce sahipken
Bir hıçkırığına yenilen,
Bir damla gözyaşına Cihan’ı titretecek,Adam yürekli “Baban’nın” kollarındasın.

Ve şimdi titre…
Nefes alma…
Gözünü dahi kırpma…
Zerrelerine işleyecek…
Varlığını müjdeleyecek…
Seni Senden edecek…
Alemlerin Sahibinin sesi…

Okunur kulağına

Ezan-ı Muhammedi.