Hasret Güneşi / Yakup Durmuş
Hasretinle üşüyor ruhum,
Güneşin bu kavurucu sıcaklığında.
Ne soğuk esen rüzgar söndürebildi
Sensizlikle yanıp kül olan kalbimi,
Ne de başkası sarabildi
Sensiz kanayan yüreğimi.
Yoruyor artık beni,
Sana çıkan her yol
Kokun sarmış bu şehri,
Çekerken içime buram buram.
Bir gelsen de doğsa güneşim,
Bir gelsen de
Son bulsa bu hasret!
Tekrar çiçekler açsa
Bu kuru, çok tutmuş şehirde.
Bu Yazarın Diğer Yazıları (Toplam: 5 adet)
