Elizya II / Nilüfer Zontul Aktaş

Kalbe gömülenlerin de mezarı süslenmeli
Basılmamalı toprağına elizya
Kara bir gürültü ile uyanırken sabah
Değmemeli ona! Ne gök gürültüsü
Ne de delici bir ah…

Neminden aldığın gözlerin de ıslak
Kuru bir diyar kalmamalı oralar
Kaç begonvil kaç zambak yetişir
Kaç gelincik
Kırmızının düşünde
Kaç lale kaç sümbül bilir misin elizya

Gül demiyorum diyemiyorum
Diktiğim her gülde soldu gülüşlerim
Örtüyor şimdi onlar kalbimin toprağını

Bu gönderiyi paylaşın:

Yazar: ramazan

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir