Aykırı Bir Şiir / Orhan Demirkan

Bir sabah,at üzerinden kirli gülüşlerini
ve sus ne olur!
Sonra toprak sür yüzüne gözüne.
Ağaç kabuklarından ilaç yap kendi gökyüzü rengine
Bildiğin gibi, topraktan toprağa dönüş hikayesi
……………………………………………….  İle ayaktayız biz.

kaç gözden mil gibi geçtin sayabilir misin?
Padişah fermanı mısın kızım?
Ki geçtiğin canlarda cellat oluyorsun
Tahtadan bakır sanıp yalanlarla gülüyorsun
Gülme,kirpiklerinin sürmeleri bulutlanır yanaklarına
Sonra üşür ellerim yol ortasında
ateşlenirim yarım bardak soğuk suyla ,
ağzım titrer,
Sürahiye takılır gözlerim ve humma şarkılanır dilimde
Sen bardakta kaybolan don kişot kuruntsu gibi kalırsın
…………………………………………..   öylece gözlerimde

Gel bir anlaşma yapalım senle
Sen kör ol ben ebe
Ama gerçekten kör ol, kör ol, kör ol…
Zaten öylesin kaç yıl oldu yanındayım görmedin.
Beni tek satırı bile olmayan boş bir yaprak gibi gördün .
Sen ağzımda ,burjuva sahanlarındaki pilav gibi tatsız kaldın .
Çürük bir elma gibi,
dalında kudurgan kurduyla sallanan
……………………………………                -gibi kaldın

Ki artık gelme biye küstüm siye…
cümbüşün telleri koptu artık
Dönüşü olmaz, kağnının tekeri kırıldı bir kere
Tezek kokan köyler yok artık saman balyalarıyla
Hormon meyvelerden hormon insanlarla uğraşıyorum
sen gelme.
Son bir kimya testim kaldı.
İçimi zirai topraklarında unutmuşum
Böcekler istilada sen gelme
Kımıl şarkısındaki buğday tarlalarının talanı gibisin
Hım ha, hım ha!
mirkutun etrafında kızlar toplansın
Yere dökülen buğday tanelerini ben toplarım
sen gelme
Aşkın harmanında ter dökerim sen gelme

Bu gönderiyi paylaşın:

Yazar: ramazan

1 thought on “Aykırı Bir Şiir / Orhan Demirkan

    Ali Vural

    (9 Ocak 2017 - 19:02)

    Yüreğine sağlık Orhan hocam.Cok beğenerek okudum.yerel şivelerin kullanışına hayran kaldım.eline diline kalemine sağlık gönlü yüce insan.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir