DergiZan

Yazı ve Sanat Ülkesi

Sesin Şiirdi / Mustafa Işık

dağları koparıp götürdün
yalnızlığını mı besliyorsun
ey tufan! nedir derdin

hiç kimsenin hiçbir zaman
özlemediği bir adamken
ilk ve son yokuşum sendin

ey, leyla’nın ateş yüzü! artık
ben için peri suret değildin

dudağı kız(ıl)gın güneşten
artakalan biraz avuçla
ölü çığlıklara kulağı kapalı
serpilir kül yığınıydın

bir yangın kadar
göğe ince kanat çırpan
ah kuşu gülüşlü kadın

bir yokluğa dönüşüyorum
toprağa ve suya üşür
kadim gerçek kıl beni

aldanma gök boşluğuna
haydi, kaldır perdeyi
ölüme ve aşkadır sözüm

sessizlik uyandı, ifşadır sır
kuş uçtu göğüs kafesinden
şiir ki dünya kirine yakışır
en beyazından rengindi.

 

Bu yazıyı paylaş:

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Bu yazarın toplam 37 eseri bulunmaktadır.

Yazarın diğer yazıları