Xocalıdakı Körpə / Nargis İsmailiyova

Qarın  soyuqluğunda əridikcə qırmızı hərarət. Sakitləşirdi körpənin balaca ürəyi… Donan kiçicik barmaqlarını son dəfə apardı isti nəfəsinə doğru. Lay lay deyirdi ona buludlarda əyləşən mələklər. Gözlərini iricə açıb mələklərəmi baxırdı Xocalıdaki körpə? Dodağının kənarında donan gülüşlərdən danışın mənə… Görəsən son dəfə onu belə gülümsədən nə idi? Nəyə, kimə gülürdü körpə? Anasınımı xatırlamışdı? Bəlkə də, onu […]

Neredeydin / Nargis İsmayilova

Senleştikçe beni kaybettim. Kaybettikçe bittim. Söyle neredeydin? Evlenmişsin, baba olmuşsun, en önemlisin büyümüşsün. Hayat seni de ezmiş, bükmüş, çizmiş, silmiş. Hayat seni de almış senden, oyuncak yapmış kendine, benleşmişsin. Anılar bendeki seni, sendeki…. Sahi sende var mıydım ben? Anılar, düşünceler, yıllanmış acılar, yalanlaşmış gerçekler, gelen haberler, giden haberler demlenmişsin. Aynı amaç, aynı yaşam, isteklerin, onların […]

Bodrum Sizin Olsun, Trabzon Benim / Nargis İsmayılova

Bir başka bakar bana Trabzon, Bir başka severim Trabzon’u Yeşilin büyüsü sinmişken ovalarına Ruhumu okşar sessizce Karadeniz… Masmavi bakar dünyaya… Çınar kokusu dolunca simsiyah arabaya Bir bebek mutluluğu bırakır kalbime, Trabzon! Bodrum sizin olsun, Trabzon benim… Sarılsın boynuma sımsıkı, Selamlasın eski ahbap gibi… Birkaç damla göz yaşı akıtsın omuzlarıma… Uzungöl gibi berrak, Ayder gibi kadınsı, […]