Gülümse / Selma Çanakçıoğlu

Kararsa da evrende ışıldayan yıldızlar
Sen sönmeyen ışığım, sevgi ol ve gülümse
Şen türküler söylesin içinden narin kızlar
Sen sönmeyen ışığım, sevgi ol ve gülümse

Can yanığı kokular sarsa da her yanını
Kızılcık şerbetiyle içirseler kanını
Cana can dediklerin hiçe saysa canını
Sen sönmeyen ışığım, sevgi ol ve gülümse

Bir ömür öğütülsen sabrın dibek taşında
Helali hakkı gözet ekmeğinde aşında
Felaket rüzgarları dönüp dursa başında
Sen sönmeyen ışığım, sevgi ol ve gülümse

Bırakma yüreğinden ne edebi ne arı
Bir sonbahar mevsimi, bütün yapraklar sarı
Fırtınalar kopsa da, dizginleyip efkarı
Sen sönmeyen ışığım, sevgi ol ve gülümse

Gözlerin dalıp gitse, incinmesin gökyüzün
Değmesin tırnağına ne keder ne de hüzün
Zamana yenik düşse soluverse de yüzün
Sen sönmeyen ışığım, sevgi ol ve gülümse

20 Ekim 2019

 

Bu gönderiyi paylaşın:

Yazar: ramazan

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir