Dünyanın Yaraları / Zelal Kıran

göğün en parlak yerinde
asılı duran yıldızları
aşkla özler dururdu gözlerin

boyardım gülüşünle, mavice
göğün sonsuzluğunu
ey benim sonsuzluk yanım

yüreğini köprü yap
tarifsiz acıları kucaklayıp
koşar adım sana getirmeye

bilirim sende iyileşecek
dünyanın yaraları

gökkuşağının rengiyle
çoğalt umutlarımı
çocukça, sonsuzluğa
sensin ağır kapıları açmaya
kahraman elim

geceden ve karanlıktan
kurtulup sana geleceğim.