Acıdan Kıvranmak / Leyla Yiğit Kaya

Öyle yoruldum ki bıraktım
Elimde kalan son anıları.
Savurdum rüzgâra, yaktım tüm satırları,
Adını bile o uçsuz bucaksız uçuruma terk ettim.
Döndüm arkamı… gidemiyorum.

Dinmiyor fırtınaları yüreğimin,
Sanırım gökyüzü kan ağlıyor;
Kuşlar çığlık çığlığa.
Uzandım güneşin balçığına,
Kıvranıyorum acından.
Son kez çekiyorum bağrıma dertleri,
Gidiyorum.

Ağıtlı şarkıların içindeki keder,
Sesindeki nefret,
Son sözlerinin keskin bıçaklığı…
Parçalıyor her bir yerimi.
Jilet acısı bakışlarınla
Son kez çekiyorum bağrıma dertleri,
Gidiyorum.

Şimdi uzak ülkelerin
Sokak ortasında dans eden mutlu gençlerini düşlüyorum.
Acılar hafifliyor…
Gülümsüyorum.