Yine şiir çağladi içimde hüzün kokan
Yaprakları rüzgarda savrulan ağaç gibi
Ya da kanlı gömlekle yenice sürgün yakan
Bir damla merhamete acıkan muhtaç gibi

Öylesine susamış, öyle bir garip hal bu
Ne desem Ey Sevgili dert değil hasbihal bu
Ne kabul edersen et farz-u lisan-ı hal bu
Fikrim budur, zikrim bu, aşk gibi ilaç gibi

Deryalara özlemdir damlayı mahzun eden
Yaygındır gönüldeki yandıkça zebun eden
Akibetim muallak şol derd-i derun eden
Âh kader çaldın yere hamuşu hallaç gibi

Ötelerin ötesi kula sır olan yerde
Hasrettir Ey Sevgili beni düşüren derde
Kalksa yırtılsa artık gözüme düşen perde
Buluşsak Arafat’ta, huzurda Miraç gibi