Enkaz / Kıymet Kars

Gelemeyeceğini bile bile bir umuttu işte benimkisi…
Oysaki; yağmurlu karlı borandı yollar.
Eskiyen bir sandal vardı başucumda,
Birde boğazımdan geçmeden küf tutup kuruyan mesken.
Bir parça yaprak kıpırdaması bile, bana umuttu işte…
Saniyesi bile hafızamda bir yıldı,kavuşmak bir yana nefesini dahi hissedebilmek ölüm ötesiydi…
Örümcek ağı ile beslenen yıllarıma acıyıp,
Koca bir yalanla avuttuğum günlerime,
Bir ılğıt bir haykırıştı düşlerim.
Sarsıntısını bile dahi hissedemediğim benligimdeki bir cereyandı serzenişlerim.
Sözüm o ki; yazdıklarım sizin için bir yalnızlık öyküsü!
Benimki ise baştan sona bir enkaz!