Ey Yar / Ramazan Seydaoğlu
Acıdan başka bir şey vermeyen sevgili !
Ellerin bir gül dikmeye varmaz mı? Ne zamana kadar feryad ü figan edecek bu yürek? Ne zamana kadar sürecek bu hasret?
Vüslatın tan ağarmasına benzer. Sevinciyle tüm kainatı şükür secdesine kapaklatan bir güneş gibidir kavuşmanın sevinci.
Ah bir insafa gelip de göz etsen… Nazını bırakıp yürek tellerimi aşka getiren bir mızrap gibi bir göz etsen bana… Ne şarkılar terennüm ederdim bir bilsen.. Ne rakkaselerin, çengilerin dudaklarını uçuklatan danslar ederdim sevincimden.
Bir göz etsen sevgili, yıllar yılı sürecek bir mutluluk tarlasına dönderecektin içimin çorak kalmış yerlerini… Ömür boyu güllerine bağbanlık yapacak bir gönüllü olurdum.
Ellerini istiyorum ey yâr! Hasbahçeme gonca güller diken ellerini… Uzat parmaklarını dudaklarıma, bir daha geleceğimizi kara yazmasın diye öpeyim..
“Ey Yar / Ramazan Seydaoğlu” için 1 yorum var:
Bir yanıt yazın
Bu Yazarın Diğer Yazıları (Toplam: 107 adet)
Çorak bildiğin o yerler şimdi gül koktu yar,
Göz etmene gerek yok, kapım bahtına açıldı yar
Uzat ellerini öpeyim, bitsin bu kara yazgı,
Vuslat tanı ağardı, bak bahçene bahar saçıldı. Aşka susamış bir kalbin en güzel hali bu işte. İnşallah o uzanan eller bir gün bahçenizi güllerle doldurur. Yeterki içinizdeki o gül sevdası solmasın, elbet bir gün o kurumuş topraklarda en güzel yağmurlarla yeşerir, kavuşursunuz.
Kaleminize, yüreğinize sağlık, çok içten olmuş.