Çanakkale Destanı / Âdem Efiloğlu

Bir devrin destanına kalemimle tanığım
Andıkça yüreğimiz, yanıyor Çanakkale’m.
Nice Mehmetler için ciğerimden yanığım
“Çanakkale geçilmez!” deniyor Çanakkale’m.

Bu haksızca saldırı kökünden sökülmeli,
Kafa tutan düşmanın bileği bükülmeli,
Her birinin heykeli yurduma dikilmeli,
Sizleri asırlardır, anıyor Çanakkale’m.

Yahya Çavuş emrinde altmış üç koca yiğit
Ertuğrul Koyu’ndaydı hepsi de başka Seyit
Kala kala üç asker; üstü kan, gözler çivit
Emsalsiz hatıralar, sunuyor Çanakkale’m.

Nusret Mayın mayınla, tüm boğazı donattı
Batsın diye gemiler, çizdi ilahi hattı.
Yüzbaşı Hakkı Bey’den mühim bir nasihatti
Neden kara toprağa, siniyor Çanakkale’m.

Yaşlı fırıncı Ali, hatları arşınladı
Almadılar savaşa, ah etti arş inledi
En sonunda mevzide, düşmanı kurşunladı
Böyle nice kahraman, tanıyor Çanakkale’m.

Conkbayır sırtlarında Mıcık destanlar yazdı
Yaralı bir askerin uğunduğu niyazdı
Sayıları az gören azdı Anzaklar azdı.
Kahpece savaşları, kınıyor Çanakkale’m.

Yüzbaşı Hasan beyse tabyaların başında
Düşman gemilerini batırmak telaşında
Şehadet şerbetini içti otuz yaşında
Kan kızılı ufukta, sönüyor Çanakkale’m.

Hüseyin Avni Albay kırpmıyordu gözünü,
Elli yedinci alay dinlerdi her sözünü,
Hepsi şehit olarak yücelttiler özünü,
Al renkli yağmurlarda, yunuyor Çanakkale’m.

Koca Seyit sırtlandı ağır top mermisini,
Yüklendi mermi ile, bu vatan sevgisini,
Tam hedefe oturttu, Çorçil’in gemisini,
O yüz beşlik top ile, dönüyor Çanakkale’m.

Mermiler tükenince, sürgüleri taktılar,
Korkusuzca düşmanın, üzerine aktılar,
Bu işgal ordusunu, bileğiyle yıktılar,
Mehmet’imin sabrını, deniyor Çanakkale’m.

Atam emir buyurdu, girildi siperlere,
Şehit olun denildi, o kahraman erlere,
Şanlı bayrağın alı, karışınca terlere,
Süngülerle düşmanı, yeniyor Çanakkale’m.

Anladı bütün dünya, “Çanakkale geçilmez”,
Bu millet yok olur da, boyun eğip küçülmez,
Kanla yıkandı vatan, ona paha biçilmez,
Kızaran şafaklarda, diniyor Çanakkale’m.

Baktı zorda vatanım, dinim, iman askerim
Topladı sahabeyi yola çıktı rehberim.
Yaratanın habibi gül yüzlü peygamberim
İmanın meclisine, konuyor Çanakkale’m.

Ey milletim gel gör ki aman vermedi düşman
Şehitlerin kanıyla sulanmıştır bu vatan
Çanakkale savaşı tarihte eşsiz destan
Andıkça içimizde, kanıyor Çanakkale’m.

Bu gönderiyi paylaşın:

Yazar: ramazan

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir