Qum Qız / Sabina Xosiyeva

Unutmuşam doğulduğum yeri də ,
Nə doğmam var nə də bircə əzizim.
Sıxır məni içimdəki qəriblik ,
Adi qumam sahilində dənizin.

Adi qumam sahilində dənizin,
Fırtınaya ,qasırğaya əsirəm.
Bir dalğalıq canım qalıb ,qorxudan,
Qum canımla elə tir-tir əsirəm.

Olarmı ki tez dadıma çatasan ?
Ovcunda gizlədəsən qum qızı .
Dibçəkdəki çiçəyinin dibinə ,
Torf edəsən bu ürəyi mum qızı .

Qoy evinin bir küncündə dayanım ,
Hərdən uçub pencəyində toz olum.
Ən sevdiyin köynəyinə yapışım ,
Yuyulmayan həmin qara iz olum…

İşə bax e darıxıram gör necə ,
Toz oluram, qum oluram səninçün .
Yer tapmıram bu dünyada özümə ,
Gəl ki durub dam oluram səninçün.

Qoyma məni qəriblikdən ölməyə ,
Bölək ömrü tən yarıdan ,əzizim .
Vətənim ol ,heç olmaya bilim ki,
Yarımışam sən sarıdan, əzizim..