Kırgınım Sabretmek Zorunda Olduğum Her Şeye / Cansu Karik

ey zahit gördüklerim değil hislerimdir hakikat
ne bir cefa dilerim ne de bir ihsan
yüreğim benden gayrısına kapalı
eğer varsa mutlak bir gerçek bu dünyada
bil ki hislerimden ötesi değildir
o hislerim yalan bilmez
yalan gözün karasında saklıdır
ben karayı neyleyim?
kara senin olsun beyaz da benim
***
yordu bu dünyanın bitmeyen kervanı
seyreder dururuz bir dağdan diğer dağa
her adımda bir taş takılır tekerimize
her durakta biraz daha eksilirim
madem bitip tükeneceğiz zamanla
nedir bu cefa-i daim
olacaksak toprağa çamur
nedir bu bitmez tükenmeyen mihnet-i devran
***
ruhum telaffuzlara aç
dilimde suskunluğun kırık heceleri
kalbime rüzgâr değdikçe harlanan
eski bir yangın gibi büyüyor içimde
öyle ya
küreği eline alan bir köz savuruyor
her dokunan biraz daha yakıyor beni
sustukça büyüyor içimde adını koyamadığım yangınlar
kırgınım
kırgınım işte sabretmek zorunda olduğum her şeye

