Arkadaşlık Ağaç Gibidir / Tayyip Atmaca

  Yeryüzünde ikinci kırkınızı çıkardığınızda, damarlarınızda yılkı atları gibi koşan kanların yavaş yavaş yatağını bulmuş küçük bir dere gibi aktığını hissetmeye başlarsınız. Yoğurdu üfleyerek yer, yeri yoklayarak yürürsünüz. Bir türkü dinlersiniz dokunur, bir yerlerde bir hatıranızın kopyasını görür üşür, diğerini görür içinize bir kıvılcım düşer, yanmayı arzularsınız ama gözlerinizi kara dumanlar bürür ağlayamayacak kadar mecalsizleşirsiniz. […]

Herkes Kendi Ölüsüne Ağlar / Tayyip Atmaca

Bir zamanlar Osmaniye’de yaşayan benden altı yaş büyük Hamza Ekrem adında bir abi vardı, siyah pantolon, siyah gömlek giyerdi. Ben ortaokulda o ise Endüstri Meslek Lisesi son sınıfta okuyordu. Akşamları eve dönerken koltuğunun altında bir tomar gazete olurdu. Bir de postacımız vardı, Hamza Ekrem’e çalışan. Bıyıklarım henüz terlemeye başlamıştı, Kelebek gazetesi alıyordum, çünkü bu gazetenin […]

Medeni İnsan / Tayyip Atmaca

 Tarihin ilk çağlarından günümüze insanların birlikte yaşamak için “iki günü birbirine eşit olan insan ziyandadır” ilkesinden hareketle sürekli kendilerini yenilemek için uğraş vermişlerdir. Her insan “gök kubbede bir hoş seda” bırakmak için hayatına düzen ve intizam verdiği müddetçe hayatı dolu dolu yaşamanın haz ve huzurunu hisseder. İnsanın insana, insanın kendisine saygılı olması neticesinde insanlar arasında […]

Ben Seni Hiç Sevmedim Ki! / Tayip Atmaca

Ben seni hiç sevmedim ki! Bir eylül sabahı uzak iklimlerden gelip gönül göğümden süzülerek vaktime konan gözlerinde abıhayat iksiri taşıyan, kalbimdeki kuşu uyandıran sonra gagasından öpüp Allah’a ısmarladık demeden uçup giden bir allı turnayı sevdim. Ben seni hiç sevmedim ki! İçinden geçenleri benden saklayan ve bir bahane ile anı görüntülemek için deklanşöre basıp bedenimizi bir […]