Yalnızlığın Sonbaharı / Meryem Eser

Bir poyraz savuruyor saçlarımı
Bazen hüzünlü kış mevsimi gibiyim
Soğuk, karanlık ve kuru
Sensiz bu kaçıncı sonbahar

Bazen kanatlanıp uçan kuşum göklerde
İçimi ısıtan gülüşünü anımsarken
Umutla boğuşuyorum her gece,
İçimde çürüyen bedenleri atar gibi akıyor sanki gözyaşım
Daha kaç sonbahar geçmeli ellerini tatmak için sevgili.

Sadece acının rengi var
Gülüşündeki maviyi görmeden
Kanatları kırık martılara uçardık
Saçlarında dolaşsaydı nefesim

Ve nasıl oluyor da
Hiç bilmediğim kokunla uyanıyorum her sabah
Dokunamadığım saçlarının yumuşaklığını hissediyorum tenimde,
Gülüşünde saklı cennetleri barındıran sevgilim
Şimdi soluğun yüreğimdeki sessiz çığlıkların hışırtılı melodisi gibi …

Bu gönderiyi paylaşın:

Yazar: ramazan

8 thoughts on “Yalnızlığın Sonbaharı / Meryem Eser

    ridvan

    (30 Temmuz 2016 - 00:09)

    Ozlenene duyulan ozlem harika olmus

    Tuncay

    (30 Temmuz 2016 - 09:59)

    Daha kaç mevsim geçmeli ellerini tatmak için sevgili
    Bu gerçekten harika bir eser meryem hanım yüreğimde zelzeleler yaşattınız

    Yusuf

    (30 Temmuz 2016 - 09:59)

    Çok içten yazmışsınız Hocam tebrik ederim

    Nisan

    (31 Temmuz 2016 - 08:27)

    ” şimdi soluğun yüreğimdeki sessiz çığlıkların hışırtılı melodisi gibi ” Ne yaptın kızım sen ya kalp derler buna taşıyamaz böyle ağır yükleri 😉👌

    Nuray

    (31 Temmuz 2016 - 22:25)

    güzel yazmışsınız hisleriniz ayaklanmış yürüyor sanki… Tebrikler

    Makbule

    (1 Ağustos 2016 - 10:05)

    Arkadaşım ne güzel yazmışsın tebrik ederim sende ne cevherler varmış bizi bunlardan mahrum bırakma devamını bekleriz

    sm.k

    (1 Ağustos 2016 - 10:16)

    Şiir kitabınız var mı acaba ? okumak isterim

      Meryem Eser

      (4 Ağustos 2016 - 18:56)

      Hayır yayınlanmış bir şiir kitabım yok. Övgüleri için herkese teşekkür ederim.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir