Pervane-i Figân / Hatice Türkmen Yurtseven

Yarım kalmış
Saç örgüsü gibi
Sökülüverdi ardından göz pınarlarım

Seller bastı gamze çukurlarımı
Sessizce kırıldı
Köklü ağacımın nadide dalları

Gittiğin yöne takılı kaldı bakışlarım
Bir daha kuşlar uğramadı
Mavi gök kubbeme
Yıldızlar göz kırpmadı
Dolunaya

Saçımın tellerine
Alışılmadık renkler eklenirken
Mateme büründü zaman
Sessizce döner oldu mevsimler
Pervane-i figan

Adının geçtiği sözcükler
Düğümlendi boğazımda
Hasret kokan cümlelerim
Asılı kaldı
Celladımın yağlı urganında

Çıktı çıkacak denen canımın
Son nefesi şah damarımda

Bildiğim bilmediğim
Ne kadar dua varsa
Seni istedim
Her yakarışımda…

…türkmenkızı…