Yorgun / Zeki Bayram

Aynı şekilde yazılıp okunsa da adı
Sizinkine benzemiyor yorgunluklarım

Yanıp yok olmuş bir ahşap konağım
Pencerelerimde kalmış
Kül rengi bakışlarım

Sokağın başını kesmiş haramiler
Çağrılınca
Artık cevap vermiyor adım

Şu dağ kadar uzak
Uzak bana yakınlarım

Ne bahane arayan halleri çocukların
Ne oyun bozan mızıkçıların
Gölgeleri geçmiyor buradan
Öyle ki hayat durdu sandım

Ruhunu çaldılar şehrin
Ve ben farkına varamadım

Ne zaman geçer eskici
Bağıra bağıra
Ardından yürüyüp gitse
Geriye hiç bakmasa adımlarım