Tepelere Doğru / Gülçin Yağmur Akbulut

Sarmalayıp naftalinlerle
açılmaz sandıklara kilitledim
ayrık otu kara günleri

Süpürdüm bütün
dünü kanatan cam kırıklarını
kapı önü eşik altı

Kesiklerimi yamadım
kazıdım tırpanladım
yaktım elime batan dikenleri

Derimi parçalayan sözler
caddesiz bir kent kıvrımı
arındım gecemin kıymıklarından

Kapattım aklımın koridorlarını
yok artık arsız keşkelerim
gülüşlerim gökkuşağına terfi

Galibim gök gürültüsüne
papatyalarla doldurdum
göğüs boşluğumu

Velhasıl çirkin değilim artık
aynalarında rengi değişti
çisil çisil yedi türlü yağmur

Kuruyan hüzünleri budadım
İçimden şarkılar yükseliyor
zamanın tırmandığı tepelere doğru