DergiZan

Yazı ve Sanat Ülkesi

Belki / Ayşe Arslan

Hepimiz küçük bir pencereden bakıyorduk
Sonlu bir dünyanın sıradan renklerine
Bir umut bağlamıştık
Doğacak olan bir çocuğun
Doğmamış hayallerine
Gök elimizde sımsıcak olmuştu
Güneş bir metre yakın
İzliyorduk gümüş renkli bir tepeden
Gümüş renkli kurdun göz bebeğinden hayatı
Öfkemiz midemizdeydi
Öğütüyorduk demir gibi kin ve öfkeyi
Acı veren hayallerimizin bizden gitmiş olmasıydı
Yine de un içinde taş arar gibi arıyorduk aşkı
Aşk ve umuda dair belki de kalmamıştı hiçbir umut
Şey diyorduk
İkinci kelime çoktan silinmiş gibiydi
Aklımız bir kurdun midesinde çürüyordu
Yine de ayı sabırsızlıkla beklerken
Kundakta ağlayan bebeklerle
Ninnimsi bir inleme geliyordu kulaklarımıza
Aradığımız neydi
Kendimiz bize kimdi
Ruhumuz altından kırbaçlarla dövülürken
Biz hangi refahın peşindeydik
Yine de dedim ya
Bir parça mavi arzusuyla
Günlerdir çöllerdeyiz çoğumuz
Belki bebek susar
Belki kurt gözlerini kapatır
Belki bir anne bebeğinin sesiyle uyur
Belki aşk bizi bulur
Bilinmez

Bu yazıyı paylaş:

One thought on “Belki / Ayşe Arslan

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Bu yazarın toplam 20 eseri bulunmaktadır.