Mühür Gözlüden Mektuplar 1 / Gülşen Güler

Sevdiğim,

Sana bu ilk mektubum… İçim senin özleminle doluyken yazıyorum…

Aramızdaki mesafeler olmasaydı, yüzüne bakıp söyleyeceğim kaç bin kelime vardı kimsede karşılığı olmayan… Sadece bizim dilimizde çınlayan; tek bir bakışımızda, ikimizin o derin susuşunda anlaşılan.

Ben sende kaldığımdan beri zaman bir garip akıyor. Günler yüzünü sana dönmüş, akreple yelkovan bile seni arar gibi telaşlı olmuş. İnsan her gün aynı havayı soluyup da nasıl sadece tek bir sevgiye bu kadar hasret kalabilirmiş, sen uzaklaşınca anladım. Taze çekilmiş bir kahvenin kokusunda, akşamın sokağa çöken o gri saatinde, yanımdan geçen her yabancı gölgede hep senin izini arıyorum. Ne zaman içim biraz burkulsa sesinin içime bıraktığı o ılık hisse tutunuyorum. Sen benim hem sığınağım hem de diz dize dökülmek istediğim o en güzel sabırsızlığımsın.

Aramızdaki kilometreler ne kadar uzarsa uzasın, içimde kapladığın yer hep aynı, en sıcak köşede. Kavuşacağımız o ilk ana kadar bu mektup sana olan özlemimin gecikmiş bir şiiri olsun.

Kendine iyi bak; çünkü sen sadece sana ait değilsin artık, biraz da bendeki “sen”sin.

Sevgiyle, özlemle ve sadece seninle…

İmza: Mühür Gözlün