Vefasızlığı İzlemek / Evindar Sayılgan

Diye düşünmeden edemiyorum bazen,
Yok artık, bu kadarı da fazla…
Benim bildiğim insanlık bu değildi,
Gözleri yaşlı çocuklar, annesiz kaldıysa,
Bunu yapan da yine insanoğluysa,
Ne acı bir gerçek bu,
Sevgiyi yok sayan da biziz çünkü.

Anlayış…
Bir dinlemek, sadece anlamaya çalışmak yeterdi.
Ama yitirdik biz,
İnsanlığa dair ne varsa…
Merhameti, hoşgörüyü, sevgiyi…
Sevginin olmadığı yerde
Saygı da barınmaz zaten.

İnsan en çok da
Sevip sevilmek için çabalar,
Ama bir gün gelir,
O çabanın adı: “Yapmasaydın!” olur.
Ve en acısı da bu olur:
Vefasızlık.

Sonra susmak düşer payımıza,
Ve bize kalan,
Sadece vefasızlığı izlemek olur…