Üç İl Oldu / Sefa Veliyeva

Bu qışın soyuğunda
Üşüməz.. əlin üşüməz,
saçlarıma dəyən vaxtı olub…
Bir yanvar səhəri
açılan pəncərələrin
küləyə küsən vaxtı olub…
Sənin barmağındakı bıçaq izi…
Sənin gözün üstündəki xal…
Mənim ürəyimdə sevda izi…
Könlümə qısqanclıqdan düşən xal…
Fərqlidi… Fərqli…
Bax…
İndi bu dəli
oturub Gəncənin soyuğunda
hələ sənə şeir yazır…
Dünyanı atıb çiyninə
Siz tərəfə bir yol gəzir…
Yollar da vəfasız oldu…
Üşüməz… əlin üşüməz…
üşüməz…
Bəlkə də üşüyər…
Saçlarımdan ayrılalı üç il oldu…

 

Üç Yıl Oldu

Bu kışın soğuğunda
Üşümez.. elin üşümez,
saçlarıma değen vakti oldu…
Bir kasım* seheri
açılan pencerelerin
rüzgâra küsen vakti oldu…
Senin parmağındaki bıçak izi…
Senin gözün üstündeki hal…
Benim yüreğimde sevda izi…
Gönlüme kıskançlıktan düşen hal…
Farklıdır… Farklı…
Bak…
Şimdi bu deli
oturup gecenin* soğuğunda
hâlâ sana şiir yazıyor…
Dünyayı atıp omuzuna
Siz tarafa bir yol geziyor…
Yollar da vefasız oldu…
Üşümez… elin üşümez…
üşümez…
Belke de üşür…
Saçlarımdan ayrılalı üç yıl oldu…

 

(Çeviren: Mihriban Azade ve Ekrem Ucak)

 

 

Bu gönderiyi paylaşın:

Yazar: ramazan

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir