Mihriyar / Şevket Sulhan

Yüreğimde geçen kor ateş
Değdikçe dilime pelesenk olur

Tutkunun günlüğüne dokunur
Güne özlem, yarına ümitlerim

Dünya Ay’a ben sana…
Mihriyâr, cihan bakışın kara

Delilik eder durur özlemlerim
Kışın bitimine ramak kala

Aşikârım haydutlarına
Kıyıda şahit geceler

Ay şavkında yürürsün
Namluda mermi öfkelenir

Mihriyâr, öfke icap eder tahammülüne
Girdap, çıkmaz sokak olur vakitler

Karanlıklar ziyan eder uykuları
Kusar, kelimeler gecelere

Ölümün öteki yüzüdür
Gülşen-i baharına aldanmalar

Mihriyâr, zamana yenik Şimdi çocuk gülüşler

Gamzenin çukuruna kaz neşeyi
Orda tutsak kalsın umutlar