Ah Çocuk / Evindar Sayılgan

Dalmış gözlerin uzaklara,
boğazın düğüm düğüm,
konuşacak gibi değilsin.

Sessiz sessiz hayatın penceresinden
özlemle bakıyorsun.
Canın oyun mu çekti yoksa,
koşar adım yürümek mi?

Hangi söz tercüman olur hislerine,
kim durdurabilir gözündeki yaşı?
Kim bilir içindeki acıyı…

Aç avuçlarını;
umut vereyim ellerine,
çiçekten taç takayım saçlarına.

Yok edeyim bütün acılarını,
yeni bir bahar vereyim yarınlarına.

“Umut, her çocuğun en güzel hakkıdır.
Çiçek açsın yarınları…”