Çatal Sesli Gökyüzü / Ahmet Doğru

Açık değil elim olmayacak da hiç
itiraf değil bu akasyaları
gönenen çocukluk hâlâ yeşilken
sevinçleri coşkun anısı kırgın
kuş sesiyle hâlâ yenilenirken sabahlar

bir sesi çırpıyorlar balkondan
ortaklık feryat figan

umutların sıcağı mı gevşeyen
kızıllığı mı bakır çalığı hüzünlerin
iç cepte tutulur bir dürüm hayat
çünkü bilirim küçülsek bile
geri gelmez küçük şehirlerimiz
az insan az yalan az talan filan
daha fazla mutluluğa
ne ihtimal var ne de imkan

iyi ki gören yok tozlu sesleri
hem anlaşılmaz ses çatal olunca
öyle masmavi gökler gibi

şimdi kaldır elini sen söyle
hiç açık olur mu sözü şairin
çatıda korkuyla izlerken bizi
iki kumru kör serçe ve güneş

hava ayaz
mevsim duman