Nerede O Eski Günler / Evindar Sayılgan

eski ama ne güzeldi o günler
hatıralar canlanıyor gözümde bir bir
ah bilseniz ne özlüyorum
güzeldi her şey umut doluydu
yarınları hayal ettiğim o çocuk günleri
bir dilek hakkım olsa
bu zamanı değil o eski zamanı verin derdim
götürün beni o günlere
yokluklar içinde yaşama sevinci vardı
kocaman olurdu hayallerimiz
birlikte güldüğümüz birlikte ağladığımız günler
aynı kaptan yemek yediğimiz
aynı bardaktan su içtiğimiz günlerimiz vardı
akşam olurdu aile toplanırdı sedirin etrafında
büyükler sedire oturur başlardı anlatmaya
ne elektrik ne televizyon ne de telefon
sosyal medya mı neydi ki o
anne, masal anlat derdik
yorgunum dese de anlatmadan duramazdı
başlardı bir varmış, bir yokmuşlar
mertlik dostluk vefa vardı masallarda
daha başlamadan sorardık
sonra ne oldu şimdi ne olacak
masal çoktan bitmiş olsa da
biz hâlâ anlatılıyormuş gibi dinlerdik
sonra yatma vakti derdi annem
benimse en sevdiğim zaman başlardı
sessizlik sobanın ışığı tavana vurur
gölgeler hayal kurmaya çağırırdı beni
ellerim başımın altında başlardım düşlemeye
şu şöyle olacak bu böyle olacak
elbet bir gün olacak
hayal kurmak o günlerde en kolay şeydi.
ve sonra anladım ki
sadece o zaman değil
bu zamanda da hayal kurmak kolay
ama gerçekleşmesi
işte o bir varmış bir yokmuş
yalandan bir masalmış meğer
sözün özü
ben o eski günleri çok özledim
hem de çok

