Dünyanın Renkleri / Mustafa Işık

siyah beyaz fotoğrafa nakış
dünyanın bütün renkleri
suskunluğum kadar kanar
utangaç ömrümün halleri

artık hiç kimseyim / ya da
herkes kadar arıyorum
yitirdiğim yağmurun izini

gece tenhası gönle misafir
cebelitarık bekler gemiye
bir ziyad bile olamadın
bak, durdu zaman rüzgârı

gün batımına gök eksildi
gözlerinle seyir vaktidir
dünyanın onca rengini

at yelesinde taze hayat
işte, yine sabah rüzgarı
kalbin, kanayan gelincik
kerahet vakti öpüldükçe
harami denizkızı dudağı

ey, zemheri renkli ufuk
kim sesine katar sesimi
topla kırık döküklerimi

aşkları bitmeye yaşadım
daha çalınmamışken sûr
her baba evladıyla büyür
vedaya dolanan kelam ile
her ceylan kara göz leyli
‘sus’ diliyle döker içini

boyun endama dağ, hey
gamzende aynam kırıldı
kirpiklerindeyken ecelim
ah, habil! kim alır ahını.

 

Bu gönderiyi paylaşın:

Yazar: ramazan

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir