Dünya Denilen Handa / Mustafa Işık

dünya denilen handa bir garip yolcu gezer
beniâdemdir namı, yükü dağdan ağırdır
gafleti tarifsizce, dikenli yolda tozar
dili baldan kanatlı, sözü Hakk’a sağırdır

yakınken şahdamarı, gözü uzağı arar
ruhunda sızı dinmez, saçını yelle tarar
bırakmaz kıyl û kâli, gününü başa sarar
bineği topal kısrak, heybesi hep kahırdır

gönlü ukbaya sürgün, aklı canla pazarda
ne özlemi tükenir ne vazgeçer nazarda
meçhul vaktin vuslatı, ancak diner mezarda
emeğini beş pula değişmeye mahirdir

yolculuğu uçurum; derince yar gibidir
pusulası hesapsız yitik diyar gibidir
kendi namazın kılan garip ağyar gibidir
gerçek sandığı amel, fayda etmez sihirdir.