Parantezde Bir Kadın / Ramazan Seydaoğlu

Etekleri deniz kokmalı kadının
elleri balık
bakışları eritmeli buzulları
ölesi dost ve sıcak

Bırakırken kendini uykunun derin kollarına
rüyalarını süslemeli erkeğinin
ve uygunsuz esen rüzgara kanmamalı
kapılmamalı hazan yaprağı gibi zamana
anadolu’ya kapıldığı kadar

Sonra sevmeli belki
yavrusunu sever gibi insanları
ellerini uzatmalı sevecen
benimle savaşmalı belki
vurulunca göğsümden
ak bir güvercin gibi uçmalı yaramdan

Bozuk komamalı sazımın akordunu
düzeltmeli tele gelmez imgeleri
gözümün önünde toz pembe uçmalı
kıskandırmalı rengarenk kelebekleri

Bir kadın
ki bu kadın deli olmalı
sevgiye susamış benim gibi
parantezlere aldırmadan sevmeli
sevmeli
sevmeli gerçekten
ölesi dost ve sıcak
ölmeli bir kucak

Bir kadın deniz kokmalı bence
dağlara hasret kalmış
kadının eteklerinden kokmalı
gecenin en karasından
fırtınalar koparan bir deniz

Sonra
yağmalı sağnak sağnak gözlerden
hasreti şahdamarlarda atmalı
köpürmeli fay hatları barındıran denizler gibi.

 

 

 

Bu gönderiyi paylaşın:

Yazar: ramazan

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir